Algemene basiseigenschappen
Oplosbaarheid: Aromatische koolwaterstoffen zijn organische verbindingen met een lage- polariteit, onoplosbaar in water, maar oplosbaar in niet- polaire organische oplosmiddelen zoals diethylether, tetrachloorkoolstof en petroleumether. Vloeibare aromatische koolwaterstoffen zijn ook uitstekende organische oplosmiddelen.
Dichtheid: De meeste aromatische koolwaterstoffen hebben een dichtheid die lager is dan die van water. Veel voorkomende verbindingen zoals benzeen, tolueen en xyleen hebben dichtheden in het bereik van 0,86-0,88 g/cm³. Polycyclische aromatische koolwaterstoffen hebben iets hogere dichtheden, maar zijn nog steeds meestal minder dan 1 g/cm³.
Fysische toestand: Bij kamertemperatuur zijn monocyclische aromatische koolwaterstoffen met laag molecuulgewicht (zoals benzeen, tolueen en xyleen) meestal kleurloze vloeistoffen met een karakteristieke aromatische geur; Polycyclische aromatische koolwaterstoffen met een hoog molecuulgewicht zijn kleurloze of witte vaste stoffen. De meeste aromatische koolwaterstoffen hebben een zekere mate van toxiciteit.
Smelt- en kookpuntpatronen
Kookpuntvariatie: Naarmate de relatieve molecuulmassa van aromatische koolwaterstoffen toeneemt, neemt het kookpunt monotoon toe. Voor isomeren geldt: hoe sterker de polariteit, hoe hoger het kookpunt. De kookpuntvolgorde van xyleen is bijvoorbeeld o-xyleen > m-xyleen > para-xyleen. Dit komt omdat een sterkere polariteit sterkere intermoleculaire Van der Waals-krachten betekent.
Smeltpuntvariatie: Het smeltpunt is niet alleen gerelateerd aan de relatieve moleculaire massa, maar ook direct gerelateerd aan moleculaire symmetrie: hoe beter de symmetrie, hoe dichter opeengepakt de moleculen, hoe sterker de intermoleculaire krachten en hoe hoger het smeltpunt. Het smeltpunt van benzeen is bijvoorbeeld abnormaal hoger dan dat van tolueen, en het smeltpunt van para-xyleen is veel hoger dan dat van o-xyleen en m-xyleen (para-xyleen smeltpunt 13 graden, o-xyleen -25 graden, m-xyleen -48 graden).